คือ Creative modes ซึ่งเป็นโหมดที่ยอมให้เราปรับค่าต่างๆได้เอง โดยเฉพาะโหมด Manual นี่จะสามารถปรับได้ทั้งหมด
เรามาดูกันเลยดีกว่าว่าแต่ละโหมดต่างกันอย่างไรและจะเอาไว้ใช้ตอนไหน
Manual ชื่อก็บอกแล้วว่าทำเอง ปรับเอาเอง (Manual มีรากศัพท์มาจาก Manu- แปลว่าด้วยมือ) ดังนั้นโหมดนี้จะยอมให้สามารถปรับค่าทุกอย่างเองได้หมดโดยที่กล้องจะไม่ไปวุ่นวายกับค่าที่เราตั้งเอาไว้ หลายคนคิดว่าใช้โหมดนี้แล้วจะเก่ง ทำให้เรียนรู้ได้ไว อันนี้ขอเถียงว่าไม่จริง ยืนยัน นอนยัน กระโดดยันสองทีนได้เลย ถ้าอยากเรียนรู้ได้ไวก็ไปเปิดหนังสือนู่น ว่าวัดแสงที่สีนี้ชดเชยยังไง dial หมุนที่ละกี่ step (หลายคนเรียก stop แต่ก็ใช้ได้ทั้งคู่ หรือจะเรียกว่า EV ก็ได้) ความเร็วชัตเตอร์เท่านี้ๆพอมั้ย ต้องการให้ DOF มากๆทำยังไง ฯลฯ
แต่สำหรับผมแล้ว ผมถนัดโหมดนี้ที่สุด สาเหตุเพราะ
1. ขี้เกียจกดปุ่ม AE lock ขี้เกียจหมุนชดเชยแสง
2. ใช้มานานแล้ววัดแสงก็แม่นแล้ว และไม่ได้เร่งรีบอะไร
ประโยชน์ของโหมดนี้คือ เหมาะกับสภาพแสงเดิมๆ ต้องการความเร็วชัตเตอร์เดิมๆ ระยะชัดเดิมๆ พูดง่ายๆคือสถานการณ์เดิม เช่นถ่ายในห้องปิดโดยไม่ใช้แฟลช มีแสงจากหลอดไฟและคงที่ เป็นต้น และข้อดีอีกข้อของมันคือสามารถกำหนดความเร็วชัตเตอร์ได้เองในโหมดความเร็วชัตเตอร์ bulb หรือเปิดม่านชัตเตอร์จนกว่าจะปล่อยมือออกจากปุ่ม เช่นตอนถ่ายพลุ เราก็กำหนดได้ว่าจะเปิดรับแสงตอนไหน จะหยุดรับแสงตอนไหน เป็นต้น แต่ข้อเสียคือถ้าเจอสภาพแสงเปลี่ยนไปตลอดๆ เดี๋ยวเข้าร่มเผลอแป๊บเดียวออกมากลางแจ้งแล้วก็เข้าร่มไปอีก(ถ้ามันมีนะ แหะๆ) หรือพูดง่ายๆคือเดี๋ยวมืดลงเดี๋ยวสว่างขึ้น โหมดนี้ไม่ทันกินแน่นอน เว้นแต่คนถ่ายจะแม่นเรื่องวัดแสงจริงๆ
Aperture priority (หรือโหมด Av ใน Canon) Aperture หรือรูรับแสง สงสัยมั้ยว่ารูรับแสงเอาไว้ทำอะไร? คร่าวๆคือเอาไว้ปรับระยะชัดของภาพ หรือ Depth of Field ซึงตัวแปรนี้คือคำตอบของคำถามประเภท "ทำอย่างไรให้หน้าชัด หลังเบลอ?" (จริงๆอยากให้หน้าชัดก็โฟกัสที่ด้านหน้าสิฟระ ไปโฟกัสด้านหลังก็หน้าเบลอหลังชัดพอดี) ทดลองง่ายๆคือลองมองวัตถุๆหนึ่งใกล้ๆแล้วลืมตาจนสุด กับหรี่ตาให้มากเท่าที่จะยังมองเห็นอยู่ จะพบว่าเมื่อหรี่ตาเราก็จะเห็นว่าระยะชัดนั้นมากขึ้น แต่วิธีที่ง่ายคือเอากล้องมาทดลองเลยดีกว่า
สรุปแล้วรูรับแสงมีผลต่อ
1. ระยะชัดจากจุดที่โฟกัส รูรับแสงกว้าง ระยะชัดจะน้อย รูรับแสงแคบ ระยะชัดจะมาก และจำไว้ว่าระยะชัดจากจุดโฟกัสจะแบ่งออกเป็นสามส่วน หน้าจุดโฟกัสหนึ่งส่วนและหลังจุดโฟกัสอีกสองส่วน
2. ขนาดของแหล่งกำเนิดแสง ถ้าลองไปถ่ายรูปรถวิ่งโดยใช้ความเร็วชัตเตอร์ต่ำๆดู จะพบว่าเส้นของไฟรถจะใหญ่เมื่อเราใช้รูรับแสงกว้าง และเล็กเมื่อเราใช้รูรับแสงแคบ กล่าวคือขนาดของแหล่งกำเนิดแสงแปรผันกับขนาดรูรับแสง
สถานการณ์ที่เหมาะกับการใช้โหมดนี้คือ เราต้องการระยะชัดที่แตกต่างกันไปโดยไม่สนใจความเร็วชัตเตอร์และสภาพแสง โดยโหมดนี้จะยอมให้ปรับค่าได้ทุกอย่างยกเว้นความเร็วชัตเตอร์ (แต่กล้องบางรุ่นสามารถตั้งค่าความเร็วชัตเตอร์ขั้นต่ำได้) เช่นถ้าจะถ่ายนางแบบโดยใช้เลนส์ฟิกซ์ สมมุติว่าใช้ 85mm f/1.4 ก็แล้วกัน ถ่ายเต็มตัว ใช้ 1.4 อาจจะได้ระยะชัดที่กำลังเหมาะ แต่ถ้าถ่ายโคลสอัพใบหน้าแบบใกล้ๆอาจจะชัดแค่ตาแต่จมูกเบลอ ดังนั้นเราก็ปรับเพียงแค่ dial ลดขนาดรูรับแสงเท่านั้นไม่ต้องไปสนใจค่าอื่น และไม่ว่าสภาพแสงจะเป็นอย่างไร กล้องก็จะคำนวณความเร็วชัตเตอร์ที่เหมาะสมให้เอง แต่โหมดนี้ต้องอาศัยการชดเชยแสงด้วย!
85mm f/1.4 แล้ว f/1.4 คืออะไร? f คือทางยาวโฟกัส ในที่นี้คือ 85mm f/1.4 ก็คือ 85/1.4 จะได้เส้นผ่านศูนย์กลางของรูรับแสงคือ 60.71mm หรือ 2893.3 square.mm. นั่นเอง
Shutter priority (หรือโหมด Tv ใน Canon) คล้ายๆกับ Aperture priority กล้องยอมให้เราปรับทุกอย่างยกเว้นขนาดของรูรับแสง ต้องการหยุดการเคลื่อนไหวของวัตถุก็ใช้ความเร็วชัตเตอร์สูงๆ กล้องรุ่นใหญ่ๆส่วนมากจะปรับได้สูงสุดที่ 1/8000 วินาที
เหมาะสำหรับว่าเราต้องการหยุดให้วัตถุอยู่นิ่งหรือจะแพนตามวัตถุไป จะมีประโยชน์มากกรณีถ่ายแนว Street Life ที่เราไม่ต้องการเน้น DOF แต่เน้นอารมณ์และความรู้สึก
Program โหมดนี้ไม่มีอะไรมาก คือตัวกล้องจะคำนวณความเร็วชัตเตอร์และขนาดของรูรับแสงให้เองแต่ก็ยังพอปรับรูรับแสงได้ และค่าอื่นๆก็ยังปรับได้ตามปกติ พูดง่ายๆคือ มันก็คือโหมดออโต้ที่ยืดหยุ่นนั่นแหละ (อย่างใน D700 dial หลังจะปรับรูรับแสง และ dial หน้าจะชดเชยแสง) โหมดนี้เป็นโหมดที่ผมไม่ค่อยได้ใช้ พูดง่ายๆคือไม่เคยใช้เลยไม่รู้จะอธิบายว่าอย่างไรดี
สรุปแล้ว
แสงก็เหมือนกับน้ำ
รูรับแสงก็เหมือนวาล์วน้ำ
ความเร็วชัตเตอร์ก็คือเวลา
เซ็นเซอร์รับภาพก็เหมือนถังน้ำ
เปิดวาล์วน้ำกว้าง น้ำก็เต็มไว ไม่ต้องใช้เวลามาก
ใช้เวลานานๆก็ไม่ต้องเปิดวาล์วกว้าง ทุกอย่างต้องสมดุล
ถ้าเปิดวาล์วกว้างเกินไป น้ำก็ล้น(ภาพจ้า)
ถ้าใช้เวลาเปิดวาล์วน้อยเกินไป น้ำก็ไม่เต็ม(ภาพมืด)
ทุกอย่างก็เป็นแค่แนวทาง ไม่ได้ว่าต้องทำตามเป๊ะๆ อย่างผมถนัดโหมด M เพราะเหตุผลที่บอกข้างต้น โหมดอื่นขี้เกียจใช้ แต่ก็ยังมีใช้บ้างตามสถานการณ์ ใครใคร่ใช้โหมดไหนก็ใช้ไปตามถนัดนั่นแล...
ยกตัวอย่างจากรูปในหนังสือ อันนี้โหมด M เพิ่มความสว่างกับปรับคอนทราสต์ (เพราะตอนนั้นผมวัดแสงไม่แม่นจริง) แค่อยากจะบอกว่า โหมดอะไร ถ้าถูกจังหวะ ถ่ายให้เป็น มันก็ดูดีหมดนั่นแหละ รูปนี้ใช้รูรับแสงไม่แคบมาก เพราะแค่นี้ DOF ก็ครอบคลุมเกือบหมดแล้ว
แถมให้ นี่คือรูปคู่สี เกี่ยวข้องกับ White balance และการถ่ายภาพ เอามาจากโพสต์ของพี่แอ่ว RBJ (ช่างภาพชื่อดังจากเว็บ Pixpros) เคยได้คุยกันอยู่สองครั้ง สองวัน วันแรกไปซื้อกล้อง วันที่สองไปซื้อเลนส์ ฮา ...พี่เขาให้ความรู้เต็มที่ เสียดายไม่มีเวลา อดได้ความรู้จากพี่เขาไปเลย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น